MSYNOVAL

คือว่านะ อยากถามความเห็นเรื่องการแบ่งส่วนอาหารของผู้อพยพหน่อยนะ

  「แค่นี้ก็เรียบร้อย」   ในที่สุดก็ตีดาบสั้นของเดโวล่า------ที่สภาพดูเป็นบังตอหนาและหนักเสร็จเรียบร้อย ใบดาบที่ใส่อยู่ในปลอกดาบหนังมังกรมีการสลักลวดลายไว้อย่างประณีต ถ้าอยู่ในปลอกเฉยๆอาจดูเถื่อนแต่พอชักออกมาจะเห็นใบดาบเงินสว่างเปล่งประกาย มีการสลักลวดลายงามสง่าราวกับเป็นงานศิลป์ และเพื่อจะได้ไม่ต้องมานั่งคิดอันนี้ก็ลงตราประทับไม่เสื่อมสลาย ด้ามจับเป็นไม้ที่ขัดเป็นอย่างดีจนแวววาว ภายนอกดูเถื่อนแต่ภายในงดงามให้ความรู้สึกเข้ากับเดโวล่าเป็นอย่างดี ที่สร้างต่อจากฟลามก็เป็นดาบสั้นของเทน่าซึ่งมีฟังชั่นเป็นตัวนำเวท และสลักตราประทับชำระล้างที่รักษาบาดแผลให้กับเป้าหมายที่สัมผัสเมื่อดาบอยู่ในฝัก แน่นอนว่าหากชักออกจากฝักก็สามารถใช้ฟันได้ตามปกติ เหตุผลที่ทำไมไม่แสดงประสิทธิภาพถ้าไม่ใส่ในฝักดาบก็ง่ายๆ เพราะแค่สลักตราประทับเวทที่ด้ามไม่ก็ใบดาบมันยังโชว์ฝีมือของชั้นไม่มากพอน่ะสิ ดาบของเทน่าฝักดาบเองก็มีมิธริลตกแต่งไว้จึงสามารถสลักตราประทับเวทได้ เพราะงั้นเมื่อเก็บเข้าฝักตราประทับเวทของฝักดาบกับด้ามดาบ จะผสานกันทำให้สามารถแสดงประสิทธิภาพออกมาได้ ตราประทับเวทนี้ใกล้เคียงกับรูปแบบของเทคนิค『ตราประ...

  『จัดการนั่นได้ด้วย ผู้กล้านี่เป็นตัวตนที่เหลือเชื่อจัง』 「ชั้นมันเกินมาตรฐานนิดหน่อยน่ะ เอ้า」 『ขอบคุณเจ้าค่ะ』 พอรินน้ำผสมน้ำผึ้งใส่แก้วไม้ยื่นให้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็กล่าวขอบคุณแบบเขินอาย ใช้หนวดสัมผัสน้ำผสมน้ำผึ้งแป๊ปนึงแล้วจึงค่อยเทเข้าปาก แล้วก็เสียงที่ว่านั้นดังตรงเข้ามาในหัวแบบเดียวกับเทพไม่ได้เรื่องนั่น จะเรียกว่าโทรจิตคุยกันก็ได้ 『ดูเหมือนจะไม่ใช่น้ำผึ้งจากKilling Waspนะเจ้าคะ รู้สึกหวานมากเลย』 「น้ำผึ้งจากGiant hornetน่ะ แล้วเนื้อเป็นไงบ้าง?」 『เป็นเนื้อคุณภาพเยี่ยม ไม่มีอะไรไม่พอใจเลยเจ้าค่ะ 』 ตอนนี้ที่อยู่ตรงหน้าชั้นคือมดตัวเท่าคนที่มีเสียงแหลมสูงเหมือนสาวน้อย มือนึงถือแก้วไม้ใส่น้ำผึ้ง อีกมือถือเนื้อมังกรดิบเคี้ยวงั่มๆอยู่ เซอเรียวอะไรแบบนี้ ภาพลักษณ์ไม่เข้ากับเสียงอย่างรุนแรง 「แม้จะเป็นอุบัติเหตุไม่ได้ตั้งใจแต่ก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆที่ฆ่าพวกพ้องไปหลายคน」 『ถ้าเป็นการโจมตีที่เจาะจงด้วยเจตนาร้ายอย่างชัดเจนก็อีกเรื่อง แต่หากไม่ตั้งใจเช่นนั้นแค่ชดใช้ให้เพียงพอกับความเสียหายก็พอเจ้าค่ะ เพราะถึงพวกเราจะตายกันไปหลายสิบคนพวกเราทั้งหมดก็ใช่ว่าจะล่มสลาย』 ใช่ ดันทำพลาดไปซะได้ ตอนที่ตั...