MSYNOVAL

Ch.3 - ลัทธิเดียโบลอส ผุดขึ้นอย่างฉับพลัน!? ผ่านมาเกือบเดือนได้แล้วมั้ง คิดถึงวันนั้นที่ยื่นมือเข้าหาก้อนเนื้อ ผมถอนหายใจขณะยืนอยู่หน้าหมู่บ้านร้างแห่งเดิมนี้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ การทดลองกับก้อนเนื้อ ไปได้สวยจนกระทั่งครึ่งทาง เพราะไม่ใช่ร่างกายตัวเอง เลยถ่ายพลังเวทไปๆมาๆซะเยอะแยะ, ไม่ใช่ยังงี้ ไม่ใช่ยังงั้น ยังโง้นรึเปล่า ยังงู้นมากกว่ามั้ง สนุกกับการทดลองไปเรื่อยๆ, สนุกจริงๆนะเออ ได้เข้าใกล้แก่นแท้ของเวทมนต์ และรู้สึกได้ว่าพลังของตัวเองเติบโตขึ้นอย่างชัดแจ้ง  ทุกอย่างดีงาม, ผมควบคุมเวทได้ถนัดขึ้น, ทำเวทได้หนาแน่นขึ้น แม่นยำขึ้น และรุนแรงขึ้น จนกระทั่งสามารถระงับการเบี่ยงเบนพลังเวทได้อย่างเด็ดขาด…… แล้วจู่ๆ ก็เจอเด็กสาวเอลฟ์ผมทองอยู่ตรงหน้า สนใจกับการควบคุมพลังเวทมากเกินไป ทำให้ไม่รู้ตัวว่าก้อนเนื้อเริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นเอลฟ์หัวทองจนกระทั่งเสร็จสิ้นกระบวนการ ยอดเลยแฮะ คืนสภาพจากก่อนเนื้อได้ด้วย ผมจึงตัดสินใจที่จะส่งเธอกลับบ้านแบบ “เธอเป็นอิสระแล้ว กลับบ้านไปซะเถอะ!” หรือ “ขอให้มีความสุขกับอนาคต!” แต่เธอกลับตอบแบบ “กลับบ้านไม่ได้แล้วค่ะ” แล้วก็ “ต้องชดใช้บุญคุณครั้งนี้” ปัดโธ่ ผมไม...

 Ch.2 - โจรก็แค่เหมือนด่านเก็บโบนัสนั่นล่ะ คาดว่าผ่านมาได้10 ปีแล้ว เวทมนต์สุดยอดเลย, ด้วยเวทมนต์ ก็สามารถเคลื่อนไหวได้เหนือกว่าขีดจำกัดมนุษย์อย่างง่ายดาย ขยี้หิน? หวานหมู วิ่งเร็วกว่าม้าสองเท่า? ของกล้วยๆ โดดได้สูงกว่าบ้าน? แน่นอนสิ แต่เกรงว่าแตโปดองจะยังเหนือกว่าแฮะ, แม้เวทมนต์จะทำให้ผมมีความต้านทานทางกายภาพมากขึ้นก็เถอะ แต่อาวุธของโลกเก่ามันรุนแรงยิ่งนัก ความคิดว่า “โลกนี้ไม่มีแตโปดอง งั้นไม่ต้องสนเรื่องนั้นก็ได้นี่?”เคยแวบผ่านหัวหรอก, แต่พลังในเงามืดจะโอนอ่อนประนีประนอมเช่นนี้ได้ที่ไหนเล่า ไม่มีทาง, ลดมาตรฐานลงไม่ได้ เพราะงั้น ผมจึงมุ่งมั่นสู่ร่างกายที่สามารถเอาชนะแตโปดองได้ เพื่อการนั้น, ผมใช้วันเวลาไปกับการทดลองและการฝึกฝน ช่วงหลังมานี้ จึงเริ่มเห็นความเป็นไปได้ และกำลังทดลองอยู่ อ้อ, ครอบครัวที่ผมมาเกิดใหม่ เป็นบ้านชนชั้นสูง เชื้อสายซึ่งผลิตอัศวินที่ต่อสู้พลางใช้เวทเสริมกำลังตนเอง – ที่เรียกว่านักดาบเวท ผมถูกเลี้ยงด้วยความคาดหวังและเคารพอย่างสูงในฐานะผู้สืบทอดตระกูล…… ซะเมื่อไหร่, เปล่าหรอก ก็แค่ถูกปฏิบัติเหมือนกับนักดาบฝึกหัดอื่นๆนั่นล่ะ พลังในเงามืดนั้น จะเผยความแข็งแกร่งท...